خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۱۸۰
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش می‌رفت و آه می‌کردمدر پی او نگاه می‌کردم
۲
سرو من می‌چمید و من خود راخاک ره چون گیاه می‌کردم
۳
هردم از خون دیده در پی اوقاصدی را به راه می‌کردم
۴
ناوک غمزه بر دلم می‌زدمن دل خسته آه می‌کردم
صفحهٔ ۱ از ۴