خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۱۹۷
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بده به باده خلاصم ز چنگ غمبنمای رنگ شادی و بزدای زنگ غم
۲
سرخاب شیر گیر بیاور که پرکندمیدان ز خون لعل چو آید به جنگ غم
۳
سرهنگ روزگار به صد لعب هر زماندر گردن دلم فکند پالهنگ غم
۴
پیش آر آبگینه شادی که روزگاربشکست آبگینه دل را به سنگ غم
صفحهٔ ۱ از ۲