خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۲۱۳
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که داد صبوح از بهار بستانیمبرات بی غمی از روزگار بستانیم
۲
بیا که هر چه بدان دسترس بود بدهمز دست و جام مَی خوشگوار بستانیم
۳
اگر ز توبه در اندیشه ای به گردن ماکه فتوی از گل و از نوبهار بستانیم
صفحهٔ ۱ از ۱