خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۲۱۹
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکن وز مهربانان رو مگردانمرا آشفته چون گیسو مگردان
۲
گره در چین پیشانی میفکنشکن در گوشه ابرو مگردان
۳
ز تاریکی مکن روز مرا شببه باریکی مرا چون مو مگردان
۴
مرا از جمله عالم روی در تستتو از من رو به دیگر سو مگردان
صفحهٔ ۱ از ۲