خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۲۲۱
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون سایه منم فتان و خیزانوز سایه خویشتن گریزان
۲
باریکم و دردناک و دلسوزمانند چراغ صبح خیزان
۳
در کنج خرابه ای به تنهادل تنگ نشسته اشک ریزان
۴
با اختر خویش در لجاجتبا طالع خویشتن ستیزان
صفحهٔ ۱ از ۲