خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۲۴۳
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بی سببی ز بنده برگشتهواندر پی صحبتی دگر گشته
۲
گم شد دلم آه تا کجا شدآن سوخته غریب سرگشته
۳
ای بس که دلم به جست و جوی اوماننده باد در به در گشته
۴
گر موج برآورد سرشک منبینی مه و آفتاب سرگشته
صفحهٔ ۱ از ۳