خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۲۴۶
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از آن طرّه سرافکندهخانه عالمی برافکنده
۲
وی بدان چشم و غمزه خونریزعالمی را ز پا در افکنده
۳
آه از آن قامت بلند که هستسرو در پهلویش سرافکنده
۴
ای ز شعر سیاه مشکین بویبر رخ ماه معجر افکنده
صفحهٔ ۱ از ۳