خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشه خرمن ما را دل صد چاک بس استآب این مزرعه را دیده نمناک بس است
۲
آسیایی نبود دیده ما را در کاربه شکست دل ما گردش افلاک بس است
۳
فارغ از گرمی بی‌صرفه این بزمگه‌ایمبهر دلسوزی ما شعله ادراک بس است
۴
بی‌ثبات است، ز اسباب جهان دل برگیرشد چون این آینه از زنگ هوس پاک بس است
صفحهٔ ۱ از ۲