خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دمید خط ز لب یار و شد بهار قدحخوش آن زمان که زنم بوسه بر کنار قدح
۲
شراب شوق به بالا رسیده نشئه اومگر فتاده نگاه تو بر عذار قدح
۳
نشد ز باده انگور کس خراب آسانمگر تو گوشه چشمی کنی به کار قدح
۴
هجوم لشگر غم چون شود چه زین بهترکه همچو باده گریزیم در حصار قدح
صفحهٔ ۱ از ۲