خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاقبت کوی تو ما را مسکن دل می‌شودهرکجا پا ماند از رفتار منزل می‌شود
۲
عشق را می‌دار در خاطر که می‌افتد به داممرغ زیرک چون ز یاد لانه غافل می‌شود
۳
آنچه می‌کارد اگر نیک است یا بد عاقبتحاصل دهقان همان در وقت حاصل می‌شود
۴
مست عشقم زلف را بردار از پای دلمدر کجا دیوانه از زنجیر عاقل می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۲