خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر در ره جانانه فدا شد چه به جا شداز گردنم این دین ادا شد چه به جا شد
۲
می‌خواست رقیبم که من از غصه بمیرمدیدی که خودش زود فنا شد چه به جا شد
۳
از دود دلم وسمه کشیده است بر ابرودود دل من قبله‌نما شد چه به جا شد
۴
از خون دلم بسته حنا بر سر انگشتخون دلم انگشت‌نما شد چه به جا شد
صفحهٔ ۱ از ۲