خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عجب مدار گرم دل ز دیدگان بچکدز شوق تیغ تو خون گردد آن زمان بچکد
۲
چو وصف نازکی عارضت کنم دائمبه لب نیامده حرف از سر زبان بچکد
۳
حدیث لعل لبت گر کنم عجب نبودکه از حلاوت آن شهدم از بیان بچکد
۴
ز بس شکسته به دل ناوک تو، نزدیک استبه جای اشک ز چشمم سر سنان بچکد
صفحهٔ ۱ از ۲