خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشستن با تو و بر خود نبالیدن ستم باشدتو را دیدن دگر در پوست گنجیدن ستم باشد
۲
توان تا سوخت چون پروانه پیش شمع رخسارتچو بلبل از هجوم درد نالیدن ستم باشد
۳
چو خوانا گشت خط عارضت متراش از تیغشکه خط از روی این مصحف تراشیدن ستم باشد
۴
کنار خود ز آب دیده خرم می‌توان کردنبه کشت خویشتن باران نباریدن ستم باشد
صفحهٔ ۱ از ۲