خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دل که تیر غمزه او را هدف شودباران ابر رحمت حق را صدف شود
۲
افلاک را منازل اول کند حسابآن رهروی که بر در شاه نجف شود
۳
موجش برد به دوش از این بحر بر کنارهرکس سبک ز بار تعلق چو کف شود
۴
کسب کمال می‌بردش چون نگین به گورخوب است لعل سعی کند تا خزف شود
صفحهٔ ۱ از ۲