خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوب‌رویان چون سپاه غمزه را رو می‌دهندمنصب شمشیرداری را به ابرو می‌دهند
۲
بس که خو دارند با سنگ جفا دیوانگانشیشه دل را به دست طفل بدخو می‌دهند
۳
دیده‌اند آنان که سودای سر زلف تو راهر دو عالم در بهای یک سر مو می‌دهند
۴
هست گیرا گرچه خال اما کمندانداز نیستپیچ و تاب و سرکشی‌ها را به گیسو می‌دهند
صفحهٔ ۱ از ۲