خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار حیف کزین عمر پنج‌روزه خویشنیافتیم که ما را چه خواهد آمد پیش
۲
به سعی ناخن تدبیر خویش غره مباشکه عقده‌ها است در این راه پرخطر در پیش
۳
به شهد بیهده دست طمع دراز مکنبه هوش باش که نوش سپهر دارد نیش
۴
ز پا فتاده‌ام ای پادشاه کون و مکانتو رحم کن ز ره لطف بر من درویش
صفحهٔ ۱ از ۲