خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عشق عاقبت به بلا مبتلا شدیمتا پایبند آن سر زلف دوتا شدیم
۲
تا آمدیم بر سر سودای دوستیدادیم نقد دل به تو و مبتلا شدیم
۳
بیگانگی ز مردم عالم ضرر نداشتاز خود برآمدیم و به خلق آشنا شدیم
۴
گیریم تا ز سفره افلاک توشه‌ایچون دانه خرد در دل این آسیا شدیم
صفحهٔ ۱ از ۲