خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۲۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر در این ظلمت چراغی پیش پا می‌داشتمراه بر سرچشمه آب بقا می‌داشتم
۲
سرنگون از چه نمی‌افتادم از خود بی‌خبرچشم اگر بر نقش پای رهنما می‌داشتم
۳
می‌زدم بر سنگ بس رنجیده‌ام از روزگارگر به کف آیینه گیتی‌نما می‌داشتم
۴
می‌شدم در زیر بار منت گردون هلاکگر جُوی در زیر این نه آسیا می‌داشتم
صفحهٔ ۱ از ۴