خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا که نیست دمی روح در بدن بی توحرام باد دگر زندگی به من بی تو
۲
به جستجوی تو بعد از وفات خواهم گشتبه گرد خویش چو فانوس در کفن بی تو
۳
کجاست جلوه قدت که سرو در چشممبود چو دود که برخیزد از چمن بی تو
۴
ز دست کوته و بی‌حاصلی چه سازم پسسزد اگر زنم آتش به خویشتن بی تو
صفحهٔ ۱ از ۲