خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۳۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگذشت ز حد کار دل زار کجاییمردم ز غم ای مونس غم‌خوار کجایی
۲
بسیار دلم تیره شد از زنگ کدورتروشنگر این آینه تار کجایی
۳
بی‌خار، گلی در چمن دهر نچیدیمبنمای جمال ای گل بی‌خار کجایی
۴
خالی ز تو جایی نه و جویای تو بسیارپنهان نه و پیدا نه‌ای، ای یار کجایی
صفحهٔ ۱ از ۲