خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر غنچه در گریبان، دل لاله داغ داردز نوا و شور قمری که به باغ و راغ دارد
۲
عجب از دل تو جانا که به حال ما نسوزدچه دلیست خام کز سوختهای فراغ دارد
۳
تو قرین یاری از سوختگان خبر نداریدل بیغم از دل غمزده کی سراغ دارد
۴
دلم از غم تو تاریکتر از شب فراق استبه دو دیده در رهت منتظر و چراغ دارد
صفحهٔ ۱ از ۳