خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر روزانه باشد یا شبانهندارم جز نوای عاشقانه
۲
پی دیدار رویش بخت بستمنه صاحب خانه را دیدم نه خانه
۳
نهادم سر به صحرا همچو مجنونکه از لیلی مگر یابم نشانه
۴
زدم در راه عشقش سر به دریاچه میزد آتش عشقم زبانه
صفحهٔ ۱ از ۳