خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شاهد عالم‌سوز در حسن و دلاراییوی شمع جهان‌افروز در جلوه و زیبایی
۲
حسن تو تجلی کرد در طور دل عشاقچون سینهٔ سینا شد هر سرّ سویدایی
۳
عشق رخ تو آتش در خرمن هستی زدشد هر شررش شوری در هر سر و سودایی
۴
مرغان چمن هر یک در نغمه به یاد توبلبل به غزل‌خوانی طوطی به شکرخایی
صفحهٔ ۱ از ۳