خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست در عالم ز من مسکین تریوز تو نیز ای دوست دل سنگین تری
۲
گرچه روئین تن بتن روئین بودتو ز روئین تن بدل روئین تری
۳
خسروی زیبد ترا در ملک حسنزانکه از شیرین بسی شیرین تری
۴
نافۀ مشک ختا جستن خطا استتو بموی عنبرین مشکین تری
صفحهٔ ۱ از ۳