خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در آتش عشق مهوشان رفتآسان پی دل نمیتوان رفت
۲
دل از پی درد او روان شدمنزل دنبال کاروان رفت
۳
این مهمان نخواندهٔ آهشد خوار ز بس، بر آسمان رفت
۴
تیر تو گرفت کشور دلاین مژده به خانهٔ کمان رفت
صفحهٔ ۱ از ۳