خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیری رسید و موسم طبع جوان گذشتضعف تن از تحمل رطل گران گذشت
۲
باریک‌بینی‌ات چو ز پهلوی عینک استباید ز فکر دلبر لاغر میان گذشت
۳
وضع زمانه قابل دیدن دو بار نیسترو پس نکرد هر که از این خاکدان گذشت
۴
در راه عشق گریه متاع اثر نداشتصد بار از کنار من این کاروان گذشت
صفحهٔ ۱ از ۳