خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۱۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن یار گزین که خشمگین نیستخوشبوست گلی که آتشین نیست
۲
همچون قلم از سیاه بختیجز گریه مرا در آستین نیست
۳
مگذر ز قمار بوسه بازیآنجاست که نقش بد نشین نیست
۴
دل آب ز آهن قفس خورددیگر ز بهشت دانه چین نیست
صفحهٔ ۱ از ۳