خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز قامتت بچشم و دلم جای گیر نیستمهمان خانه های کمان غیر تیر نیست
۲
دنیا و آخرت بره او دو نقش پاستدلبستگی بنقش قدم دلپذیر نیست
۳
جائیکه من فتاده ام، آنجا که می رسداز بیکسی مدان اگرم دستگیر نیست
۴
تا گشته ام ز آمد و رفت نفس ملولوادید و دید هیچکسم در ضمیر نیست
صفحهٔ ۱ از ۲