خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکامی خواهش ما مبتلا نیستچو ماهی دانه ای در دام ها نیست
۲
بچشم خاکپای دوست حیفستکه کاغذ قدردان توتیا نیست
۳
بدست ما نیفتد دامن عیشکف شانه سزاوار حنا نیست
۴
دل آگاه می باید، وگرنهگدا یک لحظه بی نام خدا نیست
صفحهٔ ۱ از ۳