خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۲۰۱ - در مدح شاه‌جهان
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اسیر عشقم و هر کس مرا غلام کندبه گوش حلقه‌ام از حلقه‌های دام کند
۲
چه بخت بی اثرست این که جزو ناری مندمیکه شعله کشد کار پخته خام کند
۳
چرا نگرید بلبل که بیوفائی دهرامان نداد که گل خنده را تمام کند
۴
باسم و رسم چه مردانه پشت پا زده امنگین بدستم پهلو تهی ز نام کند
صفحهٔ ۱ از ۲