خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر همتم کناره ز دنیا نمی کندتقلید گوشه گیری عنقا نمی کند
۲
تا ناخن از پلنگ نگیرد بعاریتایام از دلم گرهی وا نمی کند
۳
از جور آشنا نرمد هر که آشناستساحل ز تیغ موج محابا نمی کند
۴
گر پی برد که گوشه نشینی چه راحتیستسیلاب سیر دامن صحرا نمی کند
صفحهٔ ۱ از ۳