خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آشوب طلب خاطر فرزانه نداردزنبور هوس در دل ما خانه ندارد
۲
اندازه مستی نتوانیم نگهداشتزان باده خرابیم که پیمانه ندارد
۳
در مزرعه طاقت ما تخم ریا نیستاینجاست که تسبیح عمل دانه ندارد
۴
دیدم چو پریشانی زلفت جگرم سوختغیر از دل صد رخنه من شانه ندارد
صفحهٔ ۱ از ۳