خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل تمنای درد او داردخانه سیلاب آرزو دارد
۲
خویش یکدیگرند عجز و غرورتیغ پیوند با گلو دارد
۳
چون کنم شرح حال دیده رقمخامه ام گریه در گلو دارد
۴
کو بکو دربدر زبس گردیدگریه در پیش ناله رو دارد
صفحهٔ ۱ از ۳