خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌باده دل ز سیر چمن وا نمی‌شودگل جانشین سبزه مینا نمی‌شود
۲
آن دیده نیست رخنه ویرانه تن استچشمی که محو آن قد رعنا نمی‌شود
۳
عاشق به نور عشق کند جلوه ظهوربی‌آفتاب ذره هویدا نمی‌شود
۴
چسبیده‌اند مرده دلان بر نعیم دهرصورت جدا به تیغ ز دیبا نمی‌شود
صفحهٔ ۱ از ۳