خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۳۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم بدمست تو چون عربده بنیاد کندبدلم هر مژه را خنجر جلاد کند
۲
رحم در عالم اگر هست اجل دارد و بسکاین همه طایر روح از قفس آزاد کند
۳
خاک ارباب ریا را ز رواج باطلروزگار آورد و سبحه زهاد کند
۴
صاحب حوصله دل سوختگان می باشندکس ندیدست که شمعی گله از باد کند
صفحهٔ ۱ از ۳