خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در شکار دل ما دام دگر می بایددانه صید فریبش زشرر می باید
۲
عشق بر مائده غیر از تن بیسر نفشاندزانکه بر خوان بلا کاسه ز سر می باید
۳
نیست زابنای زمان هر که هنر دشمن نیستپسرانرا چو نشانی ز پدر می باید
۴
اشک بی لخت جگر نیست غم نان چه خوریزاد این راه همین دیده تر می باید
صفحهٔ ۱ از ۳