خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۳۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که دل ز تو غیر از جفا نمی خواهدسپند از آتش مهر و وفا نمی خواهد
۲
چو من ببرم در آیم برای جا دادنتو برمخیز که پروانه جا نمی خواهد
۳
بدام حادثه افتاده را ز عقل چه سودفتاد کور چو در چه عصا نمی خواهد
۴
عجب که جوهر من رنگ عجز برتابدزبان تیغ امان از بلا نمی خواهد
صفحهٔ ۱ از ۲