خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگرچه نخل هنر را ثمر نمیباشدز سنگ بدگهران بیخطر نمیباشد
۲
زآه خلق بپرهیز کآینه است گواهکه در زمانه دم بیاثر نمیباشد
۳
درین محیط گر از سود چشم میپوشیسفینه را ز شکستن خطر نمیباشد
۴
به هر که سینهٔ صد چاک را نمودم گفتبرو که مرهم زخم سپر نمیباشد
صفحهٔ ۱ از ۳