خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۳۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که از خضر آب بقا نمی‌گیردپیاله را به‌جز از دست ما نمی‌گیرد
۲
ز بی‌نصیبی اهل هنر عجب دارمکه استخوان به‌گلوی هما نمی‌گیرد
۳
میان یک جهتان آن‌چنان نفاق افتادکه کاه هم طرف کهربا نمی‌گیرد
۴
به‌این دماغ که با بوی گل به‌سر نبریچه می‌کنی که دلت از جفا نمی‌گیرد
صفحهٔ ۱ از ۳