خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۴۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون اشک پریشان سفری را چه کند کسسرمایه هر شور و شری را چه کند کس
۲
دکان به چه کار آید اگر مایه نباشدبی‌دجله خون چشم تری را چه کند کس
۳
اشک آمد و بیناییم از دیده برون شدهم‌خانگی پرده‌دری را چه کند کس
۴
از روشنی شمع وصال تو گذشتیمخود گو که فروغ شرری را چه کند کس
صفحهٔ ۱ از ۳