خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۴۶۲ - در مدح شاهجهان
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر شکال دولت آبادست و ما بیبادهایمدامن دولت که ساقی باشد از کف دادهایم
۲
دانه تسبیح بیآبست، کی بر میدهدما چه بیحاصل به دام زهد خشک افتادهایم
۳
قلعهها از دولت شاه جهان مفتوح شدما ز دست بسته مهر شیشه نگشادهایم
۴
خود متاع خانه خویشیم، چون مرغ قفسگر نهایم آزاد از قید جهان آزادهایم
صفحهٔ ۱ از ۳