خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۴۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم مسکن و فکر مأوا ندارمعجب نیست گر در دلی جا ندارم
۲
درین بحر از خجلت تنگ ظرفیحبابم که چشمی ببالا ندارم
۳
شکفته رخ از فقر همچون سرابمترشروئی ابر و دریا ندارم
۴
خرد چیست از فکر دنیا گذشتننگوئی که من عقل دنیا ندارم
صفحهٔ ۱ از ۳