خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۴۶۸ - در مدح شاه‌جهان
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز سوز عشق چه هنگامه فغان بندیمچو شمع کشته ازین ماجرا زبان بندیم
۲
نهال سرکش گل بیوفا و لاله دو رودرین چمن به چه امید آشیان بندیم
۳
دمیکه ما گره از کار عیش بگشائیمخیال بوسه بر آن خاک آستان بندیم
۴
متاع خانه دل آنچنان بیغما رفتدری نماند که بر روی دشمنان بندیم
صفحهٔ ۱ از ۲