خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۴۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موشکافیها در آن اندام زیبا کردهامتا کمر را در میان زلف پیدا کردهام
۲
نیستم راضی که سر بر کرسی زانو نهمتا هوای سربلندی را ز سر وا کردهام
۳
دیده خواهش نبیند توتیا سازی چو منخاک کوی یأس در چشم تمنا کردهام
۴
باطن خلق دو رو سوهان و ظاهر آینه استعمرها جاسوسی ابنای دنیا کردهام
صفحهٔ ۱ از ۳