خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۵۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می رویم از خود بیا در انجمن تنها نشینذوق تنهایی اگر داری بیا با ما نشین
۲
سرکشی با هر که کردی رام او باید شدنشعله سان از هر کجا برخواستی آنجا نشین
۳
طرز وضع اهل دنیا سربسر نادیدنستگر فراغت خواهی از ایام نابینا نشین
۴
صدر مجلس گر تمنا باشدت افتاده باشهمچو گرد از خاکساری آنزمان بالا نشین
صفحهٔ ۱ از ۲