خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۵۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای صبا این دل صد چاک به جانان برسانشانه تحفه به آن زلف پریشان برسان
۲
به چمن گر گذری ناله‌ای از من نشنونغمه تازه به مرغان خوش‌الحان برسان
۳
زاد راهم همه چون دیده عاشق آبستمی رسد ابرتری مژده بمستان برسان
۴
تا دل آبله ها وا شود از رنج سفرخضر راهی شو و خود را بمغیلان برسان
صفحهٔ ۱ از ۳