خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۵۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا بار وجود از خویش افکندرین ره کاری آخر پیش افکن
۲
تو صید عالم قدسی درین دشتکمند وحدتی بر خویش افکن
۳
دل آسوده را در خون فرو بربر آن مژگان کافر کیش افکن
۴
مگر در خواب بینی روی راحتچو گل بستر بروی نیش افکن
صفحهٔ ۱ از ۳