خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۵۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا ز صیقل محنت جلا نمی گیریز موج اشک پیاپی صفا نمی گیری
۲
عنان سرکشی نفس را براه هوسبگیر و فکر مکن اژدها نمی گیری
۳
بخاک عجز ز پیری نشسته ای و هنوزبغیر گردن مینا عصا نمی گیری
۴
در آسیای سپهر استخوانت آرد شدستهنوز توشه راه فنا نمی گیری
صفحهٔ ۱ از ۲