خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۵۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلگشائی نبود آنچه ز صحرا یابیاین متاعیست که در گوشه تنها یابی
۲
گوشه ای گیر که از یاد خلایق بروینه که از عزلت خود شهرت عنقا یابی
۳
ایکه دلشاد بتحسین عوامی چه شودگر دمی صد نظر از صورت دیبا یابی
۴
هر مرادیکه نشد ز انجم و افلاک روااز در دلها یا از دل شبها یابی
صفحهٔ ۱ از ۲