خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهر روی تو که تابان ز همه ذراتستحسن او را همه کون و مکان مرآتست
۲
نیستی جمله بهستی تو پیدا شده استغیر ازین هرکه بگوید سخن طاماتست
۳
پیش عارف که ز اوراق جهان حسن تو دیدمصحف روی ترا جمله جهان آیاتست
۴
دیده آن دیده که بینا بود از نور یقینکه جمال تو هویدا ز همه ذراتست
صفحهٔ ۱ از ۲